Dowódca plutonu winien utrzymać spokój, oraz karne zachowanie się i działanie drużyn; w razie potrzeby musi umieć narzucić swą wolę i wymusić odpowiednie postępowanie. Dowódca plutonu powinien stale orientować się w zapasach i troszczyć się o amunicję, w szczególności dla ręcznych karabinów maszynowych i granatników; zużyciem i uzupełnieniem tak kieruje, by mu jej nie zabrakło w chwili najbardziej decydującej - przed samym szturmem. Współpraca z czołgami. Wyruszenie do natarcia w łączności z czołgami regulują rozkazy przełożonych. Współdziałanie w toku natarcia odbywa się w myśl zasad regulaminie. Dowódca plutonu daje impulsy do należytego wykorzystania działania czołgów; czołgom wskazuje opory, niedostrzeżone przez nie, przy pomocy umówionych znaków (sygnałów). Na bronie przeciwczołgowe, działające z bliska na czołgi, kieruje ogień przede wszystkim ręcznych karabinów maszynowych i strzelców wyborowych, ewentualnie granatników. W razie zatrzymania, lub posuwania się czołgów nie powinien dopuścić do zatrzymania rozpędu natarcia w kierunku wyznaczonym.