Do natarcia nocnego dowódca plutonu przygotowuje swój oddział przez zaznajomienie wszystkich: z położeniem, sposobem wykonania zadania przez pluton, działaniem sąsiadów, oraz ciężkiej broni i artylerii, W szczególności dokładnie należy ustalić i omówić: sposób, ułatwiający utrzymanie kierunku (znane przedmioty w terenie, świecące kompasy), sposób łączności (sygnały, znaki), zachowanie się w chwili spotkania i po starciu się z przeciwnikiem, zależnie od wyniku. Poza strefą możliwości zaalarmowania przeciwnika ruch odbywa się w kolumnie w bliskiej łączności z sąsiadami. Bezpośrednie ubezpieczenie oddziału w posuwaniu się organizuje dowódca plutonu, wysuwając w razie potrzeby patrole na najbliższe odległości. Dowódca znajduje się na czele oddziału; troszczy się szczególnie o zachowanie kierunku, łączności z dowódcą kompanii i sąsiadami, oraz o bezwzględne zachowanie ciszy. Na dowódców patroli wyznacza doświadczonych podoficerów lub starszych strzelców. Do natarcia pluton rozsypuje się w tyralierkę o zmniejszonych odstępach, grupując w pierwszej linii zależnie od rozkazu i szerokości frontu 3, lub 2 drużyny.